Effecten van mobiele telefoon straling op hartritme

Aan de Universiteit van Maastricht is recent onderzoek verricht naar de effecten van mobiele telefoon straling op het hartritme. De conclusies zijn dat mobiele telefoon straling het hartritme kan beïnvloeden en dat dringend verder onderzoek nodig is om fysiologische veiligheidsparameters vast te stellen.

In het academisch ziekenhuis van Maastricht werd een 24 jarige gezonde vrouwelijke proefpersoon op vier verschillende dagen gedurende vier sessies van 15 minuten blootgesteld aan een mobiele telefoon. Gedurende één van die vier sessies was de telefoon in werking en gedurende de overige sessies was de telefoon uitgeschakeld. De proefpersoon was niet op de hoogte van het al dan niet in werking zijn van de telefoon. Gedurende het onderzoek werden de hartslag en het stralingsniveau continu gemeten.

Statistisch significant werd vastgesteld dat het hartritme gedurende de periodes waarin de telefoon in werking was ruim 1 hartslag lager was dan tijdens de periodes daarvoor en daarna.

Het doel van deze "pilot study" was niet om gezondheidsrisico's aan te tonen, maar om na te gaan of er een effect van telefoonstraling op het hartritme was. Dit bleek dus duidelijk het geval. De resultaten van het experiment geven aan dat meer onderzoek vereist is om de effecten op lange termijn vast te stellen. Ook wordt aanbevolen om de effecten van mobiele telefoon straling bij bepaalde (kwetsbare) subgroepen, zoals kinderen, te onderzoeken.

De publicatie over het Maastrichtse onderzoek is te vinden op: https://peerj.com/preprints/485/

Naschrift Stichting Kennisplatform Elektromagnetische Straling:
Het is ons tot op heden niet gelukt een verdere toelichting op dit onderzoek te verkrijgen. Voor verdere toelichting verwijzen wij naar de auteurs van de betreffende publicatie.

Peter van der Vleuten
Stichting Kennisplatform Elektromagnetische Straling
www.stik-ems.org